კატეგორიაპროზა

მერაბ ფირცხალაიშვილის მწერლობა

უბედური

იყო ერთი კაცი. უბედური. სადაც კი მიდგა ხელმოცარული დარჩა ბოლოს. ნიჭიერი იყო, განათლებული, ხელოვანი. მაგრამ ამ უბედურს ფულის კეთების ნიჭი არ დააბერტყა ზენამ. უზომოდ პატიოსანი იყო, იმ უზომო ძარცვა-გლეჯის პერიოდშიც კი. ხილი რა იყო და ისიც კი არ მოუპარავს ცხოვრებაში. ძაგდა უზნეობის ყოველგვარი გამოვლენა. ერთი კი იყო, მომეტებული ფარული ლტოლვა ჰქონდა ქალთა სქესის მიმართ, გულში თორემ, უფულო და ღატაკი ვის...

ღია წერილი

მზე რახანია ჩაესვენა ჰორიზონტს მიღმა. ყველა სულდგმული თავს აფარებს გათენებამდე და აღარ ისმის არსაიდან ხმა ბუნებრივი. და ამ გვიანი შემოდგომის სუსხიან ღამეს, როცა ირემი, წამით შებღავლებს ზეციურ ძალებს, სადღაც წიხლს აჰყრის გატანჯული ნაცემი ვირი. მე ვიგრძნობ, როცა შენ საწოლზე გულჩაღმა სტირი. აღმართულ მთებზე მგლების ხროვა შესტირის მთვარეს. აურზაური აუტეხავთ სოფელში ძაღლებს… რა იქნებოდა რომ...